14 januari 2010, de dag dat onze dochter Roos 6 jaar wordt.

Hoe anders zag de wereld er 6 jaar geleden uit. Toen de hele dag met veel bloed, zweet en tranen (bij Zamira) en hoop, onrust en (door mij) werd uitgekeken naar de komst van ons eerste kindje. Met veel bombarie kwam Roos ter wereld. Een felle bos rood haar was het eerste teken dat we met een felle tante te maken zouden hebben. Dat is gebleken!

Voor Roos ging en gaat alles te langzaam. Doorpakken en doorleren en als iets niet lukt dan volgt een boze blik, een driftbui of een ferme zucht en een tweede poging. Zo is Roos. Roos heeft in de afgelopen 6 jaar een enorme ontwikkeling doorgemaakt waar we ons nog elke dag over verbazen:

Ze liep op haar eerste verjaardag als een kievit, ze sprak volledige zinnen toen ze twee was en had het in de kleuterklas ook al redelijk snel gezien. In groep 3 ontwikkelt ze zich heel goed en vind Engelse les reuze interessant. Maar niet alleen het leren op school is leuk: Roos verliest zich compleet in haar pliéés en arabesques op balletles, leert noten lezen en pianospelen bij oma en werkt zich elke zondag in het zweet bij meester Tommy om haar zwemdiploma A te halen.

Ondanks dat ze met de dag wijzer en slimmer wordt, is het heerlijk om te zien hoe ze zich volledig kan storten in haar fantasiewereld als ze haar prinessenjurk aantrekt om vervolgens Doornroosje, Assepoester of Sneeuwwitje te spelen en haar broertje Jip gebruikt als prins, kabouter of draak!

Op naar een feestelijke dag!