De maand mei was een prachtige maand. Veel mooie zonnige dagen en dus veel reden om er lekker op uit te gaan. Roos heeft al sinds eind vorig jaar een nieuwe fiets maar eigenlijk was deze nog net even te groot om lekker op- en af te kunnen stappen. Sinds dit voorjaar echter, gaat dat nu goed en dus was het weer tijd om zelf op de fiets naar school te gaan en om zelf naar Opa en Oma in Loosdrecht te fietsen. Nu leek mij dat misschien iets te ver voor die kleine beentjes, maar Roos is een bijtertje en wist van geen opgeven. In de zon, over de hei en gaan!

Maar, in mei was ook ‘De Zoutkeet’ weer open gegaan. Onze favoriete speeltuin waar Roos en Jip al menig, schommel, klim, klauter, kabelbaan, zand- en wateruurtjes hebben doorgebracht. En wat is er lekkerder dan uitgebreid genieten van een lekker ijsje voor, tijdens en na het spelen…

Nu juni bijna aangebroken is nadert ook het eidne van het schooljaar. Vorige week moest Roos nog een klein leestestje ondergaan om het niveau in te schatten voor volgend jaar als Roos naar groep 3 gaat. Het ging prima en Roos heeft nu al veel zin om zometeen in groep 3 echt aan ‘het leren’ te gaan. Zelf vinden we het nogal spannend, maar het kan Roos zelf niet snel genoeg gaan. Samen met haar grote vriendinnen Thirza en Jet gaan ze naar de volgende groep, dus dat zal best goedkomen allemaal.

Op de prachtige 1e pinksterdag tenslotte werd een bezoekje gebracht aan vriendin en oud buurmeisje Sabine. Het is elke keer weer een fest om te zien hoe dol de meiden zijn op elkaar. Dat geldt ook voor Jip en Meike en zo is elke bijeenkomst een feest van vrolijk speelplezier. Vandaag werd afgesloten met een vitaminerijk HappyMeal…

We merken steeds vaker dat Roos enorm aan het groeien is, niet zozeer lichamelijk, als wel qua karakter. Roos zit momenteel in een heerlijk opstandige fase. Poeslieve momenten worden afgewisseld met buien waarin mevrouw al om het minste of geringste uit haar slof schiet en alleen met een moment van eenzame bezinning (‘ga jij maar even afkoelen op je kamer en kom maar terug als je weer gezellig bent’) weer tot bedaren te brengen is. We wisten natuurlijk al sinds aan geboorte dat het een redelijk pittig ding is en dat haar haarkleur al een bepaald karakter ‘voorspelde’ maar het blijft opmerkelijk om dit ook uit te zien komen. Maar – en dat zeggen we haar nu nog even niet – dit is ook genieten. Roos neemt geen genoegen met een half antwoord, zal je als eerste verbeteren als je onzin verkoopt en zal je een een eens gemaakte fout, nog lang blijven herinnneren (Pap, jij reed een keer, heel lang geleden, door rood he, dat mocht toch helemaal niet…waarom deed je dat?…en dat ongeveer 1x per week bij het passeren van een willekeurig stoplicht).

Omdat Roos op een christelijke school zit, maken we nog regelmatig momenten mee van die een grote glimlach veroorzaken, zoals de discussie gisteren in de auto:

‘Pap!’

‘Ja Roos’

‘God heeft toch de hemel, de rivieren, de aarde, de dieren, de zee en de vijvers gemaakt?’

‘Ja Roos, dat klopt’ (De keer dat ik probeerde uit te leggen dat die versie een mooi en prachtig verhaal is, maar dat er ook nog zoiets is als evolutie (kleine visjes veranderden heeeeeel heeeeel langzaam in iets grotere visjes etc. etc.) belandden we in veel uitleg en ‘waarom dan’ vragen. Die weg bewandelde ik dus nu maar even niet)

‘Dat is wel knap he!”

‘Heel knap Roos’

‘En de bouwvakkers he pap, hebben die het toen afgemaakt he…..’

<glimlach>

‘Ja Roos, dat klopt’

‘Maar pap, hoe zit het dan eigenlijk met de bomen….’

‘Tja Roos, die zijn dan weer niet door de bouwvakkers gemaakt, maar die zijn langzaam gegroeid’

‘Oh…’