Mei was een drukke en bewogen maand voor Roos. Ten eerste omdat de ‘wc’ problemen weer opspeelden en wel in een dusdanige vorm dat elke toiletgang met veel pijn, gehuil en ellende gepaard ging. Gelukkig hebben we het met de nodige medicatie onder controle weten te krijgen maar het was pijnlijk om te zien hoeveel pijn ze elke dag had. het is nu weer allemaal oke en ze straalt weer, maar gedurende een goede week was het waardeloos. Anyway, de weg naar de huisartsenpost weten we nu blindelings te vinden.

De afgelopen tijd heeft Roos een complete virtuele wereld rond zichzelf opgebouwd, waarin haar vriendinnetjes met de meest exotische namen een rol spelen en Roos niet allees dienst doet als regisseur, maar ook steevast de moederrol voor haar rekening neemt. Gelukkig weet ze heel goed de echte wereld en de ‘speel’wereld uit elkaar te houden, want op deze manier speelt ze complete Disneyfilms, gezinssituaties en dingen die ze op het kinderdagverblijf meemaakt na. het is prachtig om te zien. Uiteraard moeten Zamira en ik ook vaak meespelen en zoals al eerder gemeld krijgen wij onze teksten en overige regiewijzigingen op een presenteerblaadje en moeten wij onze ‘scenes’ net zo vaak over doen, totdat Roos vind dat het goed is. Het hoofdstuk ímprovisatie door gastacteurs’heeft Roos nog niet behandeld….

Op onderstaande foto is Roos ‘Zing nachtegaal’aan het zingen, terwijl ze de schoonmaakscene van Assepoester naspeelt. (de playmobil waterfiets doet dienst als ‘schrobber’.

Bij deze passage moet zamira of ik op de trap plaatsnemen en als zijnde de boze Stiefmoeder  enorm boos worden op Roos zodat zij nog harder gaat schoonmaken, strijken, poetsen etc. Zal het ooit nog goedkomen…?

De maand mei was ook de maand, waarin nichtje sanne en vriendinnetje Sabine voor het eerst naar School gaan en dus niet meer de hele dag beschikbaar zijn. Sanne zal dus op woensdag ook niet meer bij opa en oma Verhoef zijn, zodat Roos ‘het moet doen’met haar kleine broer . Nu heeft ze daar gelukkig geen probleem mee, want ze zijn dol op elkaar.