Dat is wat Roos me regelmatig vraagt. Ze is erg bezig met de aankomende geboorte. Wat haar betreft mag het nu wel komen…en dat zou ook beter zijn voor haar. Ze heeft het momenteel toch wel wat moeilijk want ze weet dat er dingen gaan veranderen. Ze hangt erg aan Ralf en vraagt de hele dag: Wanneer komt papa thuis. Ze is snel verdrietig en ook snel boos. Toch heeft ze ook veel zin in het feit dat ze straks een ” grote zus” is.

Wat betreft de dikke buik: die groeit nog steeds goed. we zullen proberen vanavond nog even een foto ervan on line te zetten. Officieel nog 6 dagen te gaan dus het is afwachten. Voor hetzelfde geld blijft deze baby nog lekker 3 weken zitten. Het word alleen wel zwaarder. Baby is nu wel ingedaald en we gaan elke maandag ochtend naar de verloskundige op controle. Omdat de baby nu lager zit komt mijn trek een beetje terug. Momenteel heb ik echt een zwak voor big macs en suikerspinnen uit een potje…..Dan is het toch wel handig dat we zo in het centrum wonen.

Roos is vandaag naar Toppie. Afscheid nemen daar is altijd moeilijk voor haar. Maar gelukkig gaat het daarna vaak goed. Hopelijk vandaag dus ook.

Tot slot nog wat bewijsmateriaal, en een foto van Roos op het strand. het is immers haar website.

Ja hoor….de 37 weken grens is gisteren bereikt en dat betekent dat de baby nu officieel al geboren zou mogen worden. Het word spannend want binnen nu en 5 weken worden we opnieuw ouders. Roos is al heel erg met dit nieuws bezig en ze weet dat ze straks een grote zus wordt. De kinderkamer staat klaar, alles is gewassen en gestreken, de box en ook de wieg staan. Ik hoef nu alleen nog mijn ziekenhuiskoffertje in te pakken en klossen te halen voor onder ons bed. Elke maandag zal ik nu op controle gaan bij de verloskundige om ‘s avonds dan lekker te gaan gymen met mijn mede zwangeren. Aankomende maandag mag Ralf ook bij deze blije bijeenkomst zijn want het is dan namelijk partneravond !

Met Roos gaat verder alles ok. Ze heeft alleen de laatste tijd wat moeite gehad met naar bed gaan. Ze was namelijk bang dat als ze haar ogen dicht zou doen wij er niet meer zouden zijn. Inmiddels gaat het stukken beter. Verder is ze echt zo ontzettend leuk en lief. Elke dag denk je dat je niet verliefder op je dochter kan worden en dan gebeurt er weer iets waardoor je nog meer van haar gaat houden. Heel wonderlijk.

Naar Toppie gaan vindt ze nog steeds geen succes en ze is dan ook elke vrijdag morgen intens verdrietig dat ze daar naar toe moet. Gelukkig trekt dat ook wel weer weg en gaat het vaak best goed.
Morgen hebben we het jaarlijkse zomerfeest daar en dit jaar is het thema: Indianen. Dat betekent dat ik straks toch nog maar even op pad ga om een bijpassende outfit te vinden. Tot nu toe nog niet gelukt dus waarschijnlijk moeten we zelf een beetje creatief zijn.

We houden jullie op de hoogte !

De zwangerschap van Zamira dendert met volle vaart vooruit. zamira is in goed gezelschap want gisteren is Timme geboren, nadat drie weken eerder Bart het levenslicht had gezien.

De onvermijdelijke buikfoto’s kunnen dan ook niet uitblijven. Inmiddels zitten er precies 36 weken op en is het nog 4 weken naar de finish op 5 oktober. De zwangerschap verloopt heel wat anders dan bij Roos. Dit keer is er veel meer sprake van een mooi bolletje en heeft Zamira verreweg nog niet het aantal kilo’s gehaald dat bij de vorige zangerschap werd bereikt. Hier een aantal foto’s tussen week 34 en 36.

Helaas nemen de zwangerschapsklachten wel toe, naast de enorme hoeveelheid ‘harde buiken’ laaien nu ook de bekkenklachten, rugpijnen en ander ongerief op. Het woord nachtrust tenslotte kan vervangen worden door nacht…

Wij zijn echter niet de enige die enorm uitkijken naar de komst van de ‘kleine’. Dagelijks verhaalt ze uitvoerig over wat ze allemaal met de baby gaat doen, hoe lief ze de baby nu al vindt en dat zij zometeen de grote zus is.

Goed is is daarom dat we afgelopen maandag te horen kregen dat het kindje al aan het indalen is en het proces dus feitelijk aan het beginnen is. Niet dat dat iets zegt over hoelang e.e.a. nog kan duren, maar het is fijn te weten dat alles op een natuurlijke manier lijkt te gaan.

Opa martin had tijdens de vakantie alle tijd en ruimte om zijn nieuwe digitale camera te testen. Geen moment werd dan ook onbenut gelaten om Roos te fotograferen. Het resultaat? Meer dan 200 foto’s met onze kleine rode prinses in de hoofdrol.

Een kleine greep uit het aanbod:

Bijna elke dag waren we te vinden in het plaatselijke zwembad van Pira. In een heerlijk lokale entourage genoten we van de zon en natuurlijk van het heerlijk verkoelende water.

Voordat we bij het zwembad waren, moesten we echter een stukje lopen. Al was deze wandeling slechts 5 minuten. Roos moest en zou ‘r street credible uitzien. Zie hier de Prada/Gucci look die niet zou misstaan op de cover van Vogue. “Kijk eens mama, wat prachtig ik ben”.

De gele periode

Op de dag dat Roos haar gele shirt aan had, was Opa Martin extra gemotiveerd de mooiste kiejes te maken. het was immers de dag dat Papa en Mama een dagje naar barcelona vertrokken om aldaar te winkelen en te genieten van deze prachtige stad. Opa en oma hadden aldus de hele dag alleen met Roos.

Tijdens deze vakantie heeft Roos ook (bewust) kennis kunnen maken met het lekkerste ijs dat er is: Haagen Dazs. Belgian Chocolate is een prima startpunt voorde lekkerste smaken van dit merk.

Tot slot nog wat kiekjes van zomerse waterpret. Lekker scheppen en bouwen op het heerlijke strand van Llarga. En uiteraard een waterpistoolgevecht met papa, waar papa immer het onderspit delft! Girlpower a gogo!