Omdat de video niet van bijzonder hoogstaande kwaliteit is, hierbij de ‘ondertiteling’:

Mama: Roos, wat zit er in mama’s buik?
Roos: Een baby-tje
Mama: En hoe klein is de baby?
Roos: Heeeel klein
mama: En dan moet ie eerst nog?
Roos: Groeien
Mama: En dan?
Roos: Dan komt ie eruit!
Mama: en dan komt ie?
Roos: Bij ons wonen
Mama: In een?
Roos: Eigen kamertje…..

Eindelijk, het hoge woord ‘mag’ eruit! Roos krijgt op of rond 5 oktober een broertje of zusje. Vorige week hebben we een echo laten maken en alles zag er prachtig uit. Deze week moesten we ons nog door een aantal spannende dagen worstelen, maar vandaag was het hartje luid en duidelijk hoorbaar bij ons bezoek aan de verloskundige.

Zoals op enkele logs van vrienden en (vage) bekenden al is gebleken, zijn we niet de enigen. Jaco en Joke verwachten een kleintje, net als Coen en Marijn, Dion en niet te vergeten Mar10e en Ruben.

Waarschijnlijk is de wetenschap dat Zamira al 6 kilo is aangekomen, erg moe is en elke ochtend moedeloos voor de kledingkast staat niet voldoende bewijs, dus daarom de foto’s:

en de close-up:

Huidige stand van zaken:
Onderweg: 13 weken
Uitgerekende datum: 5 oktober 2006

Binnenkort online: het vraaggesprek met Roos over wat zij er nu allemaal van vindt.

En vraagt u zich af er er nog meer vrienden en bekenden zijn met babynieuws? Voorlopig niet, al hebben Michiel en Jessica een hond ‘aangeschaft’ en inmiddels voldoende tijd gehad om het vader- en moederschap te oefenen.

Eén keer in de twee weken gaat Roos op woensdag naar Oma INgrid in Loosdrecht. samen met nicht Sanne doet ze dan een poging het huis in één dag in een dusdanige puinhoop te transformeren dat opa en oma minimaal 2 weken nodig hebben om e.e.a. weer enigszins toonbaar te maken. En hoe kan de dag leuker beginnen dan met een overheerlijke spek en een kleine ‘pak me dan als je kan’ op de bank.

Het waren bewogen weken in maart. Roos heeft overduidelijk laten weten zeer gecharmeerd te zijn van het woord Nee en dan met name in de varianten “Neeeeej!”, “Neeeheeeeheeeeheeej” , “Neej Papa” en Neej Mama”. U leest het, al de Nee-fase is aangebroken en het is genieten.
Wil je een boterham? Nee!
wil je een beetje fruit? Nee!
Wil je spelen? Nee!
Wat wil je dan? Nee!
Wil je dan niets doen?, en dan wordt het lastig en begint het riedeltje van voren af aan.
Read the rest of this entry »

maart!

Zo, daar gaan we dan, de foto’s van de afgelopen weken, uit de gsm:

Wat doe je met de fiets die je voor je verjaardag hebt gekregen? Fietsen natuurlijk, dus op naar de Supermarkt. De duwstang is daarna niet meer gebruikt, Roos had namelijk nogal sterk de neiging om op onverwachte momenten te sturen en duwstang of niet…de controle ligt in dat geval bij het kleinste Verhoefje…

Van al dat gewinkel wordt je best een beetje moe en dus pak je de hangmat die uitnodigend staat opgesteld bij de Intratuin.

Over winkelen gesproken, het Hilversthof is voor Roos inmiddels bekend terrein. Bij binnenkomst moet haar jas uit en moet er gelopen, gevallen, gerend en gezongen worden!

Voor de 60e verjaardag van Opa Han en oma Ingrid gingen we naar Sesamstraat Live! Onder het mom van ‘We gaan iets leuks doen met de kleinkinderen, wantd dat vinden opa en oma ook altijd zo leuk’ togen we naar het Beatrix Theater in Utrecht alwaar zich een dans, zing, spring, tel (1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12…DERTIEN!)en letterfestijn plaats vond. Bij zijn ronde door de Foyer greep Grover Roos nog even stevig vast. Het blauwe monster had echter niet gerekend op het enthousiasme van Roos die aangaf best wel bij Grover in te willen trekken in Sesamstraat.

Roos houdt nog steeds keurig vast aan haar middagdutje, met name het wakker worden is doorgaans een vrolijk weerzien met Roos in haar Oboema gedaante.

Ja lieve lezers, en na deze twee prachtige plaatjes is de volgende foto direct 50% minder interessant.

Tenslotte een foto van de verjaardag van (oom) Ramon., waar Roos laat zien dat de teletubbies nog steeds favoriet zijn (…)

NB: Goed nieuws, de gewone camera lijkt zijn werk weer naar behoren uit te voeren, dus binnenkort weer verse foto’s.

Batterijen opgeladen, fototoestel aansluiten op de computer en gaan…niet dus. Of de batterijen hebben hun beste tijd gehad of de camera vindt het na 3 trouwe jaren van dienst welletjes. Hoe dan ook, de foto’s hebben geen zin om de camera te verlaten. Nou vooruit, voor nu dan maar een tekstueel verslag. AS maandag aangevuld met foto’s uit de gsm. (mooie gelegenheid om nog eens terug te komen…)

Net hersteld van de waterpokken kwam deze week de tweede ziektegolf verhaal halen bij Roos. Zere keel, hoesten, overgeven, koorts. Alle facetten van het ziek zijn werden intens beleefd. Maar, zoals u weet, lieve lezers, Roos is een taaie en dus heeft zij zich kranig weten te verweren. Met het immer succesvolle motto: ‘Begin de dag met een dansje’ heeft Roos de afgelopen week meer dan ooit gedanst en gezongen. Van kinderlied tot meezinger, van ‘Eén been op de stoep’ tot ‘Hakuna matata’ van de Lion King. Roos ging d’r vol voor.

Het is echt genieten mensen. Roos ontwikkelt zoals wij zo nu en dan door laten schemeren een ‘wat je kunt noemen’ sterke persoonlijkheid. Zij weet uitstekend wat ze wel en niet wil, wijst anderen terecht als het niet goed gaat (‘Dat doen we niet Oma, dat doen we niet!) en kletst je de oren van de kop. Roos heeft een sterke drang om elk personage uit Sesamstraat, Bob de Bouwer, de Bruine beer in het Blauwe Huis, Brother Bear, Pluk van de petteflet, Nijntje en Barbapappa, qua naam en uiterlijke kenmerken te onthouden zodat er nu al voldoende ‘vulling’ is voor een avondje ‘ken je klassiekers’ met Roos in de jury.

Maandag larderen wij dit berichtje met wat foto’s en wordt het fototoetel naar de dokter gebracht.