Toen wij Roos vanochtend uit gingen leggen dat de bos bloemen die mama vanochtend van papa kreeg (…) bestond uit allemaal Roosjes, bekeek Roos de bos van dichtbij, wees in de richting van de bloemen en zei: …en papa’s en mama’s…

Nou, daar moeten wij om lachen..

Aj, dat is bijna niet goed te praten. Erachter komen dat de afgelopen maand (…) slechts een stuk of 15 foto’s genomen zijn, waarvan er slechts enkelen door de sterge selectieprocedure heenkwamen. Een weekje terug was het ‘Griekse Avond’ in Huize de Ruiter. ‘Oma’ Setty had uitgebreid Grieks gekkokt en wij mochten er allemaal van proeven. Daar waar de Hollandse aardappelen nogal eens aanbranden, daar waren de griekse spijzen en dranken zeer goed gelukt.

Aangejaagd door de aanstekelijke klanken uit de speakers vond Roos het tijd gworden om een dansje te wagen. Met ijzeren hand regeerde mevrouw over de dansvloer. tegenspraak duldde ze niet, er moest en zou gedanst worden.

Note to self: komende weken, elke dag foto’s maken….we beloven beterschap!

Schrik niet, Roos is aan de beterende hand, maar nadat een week of drie geleden al een ware waterpokken epidemie was uitgebroken op het kinderdagverblijf, was Roos deze week aan de beurt. het begon afgelopen zondag met hier en daar een vlekje, maar was maandag al uitgegroeid tot een bonte verzameling van pukkeltjes en bultjes. Gelukkig bleef de schade in het gezicht beperkt tot 5 bultjes.

Roos heeft zich ondanks enkele pijnlijke en vervelende momenten uitstekend gehouden. Het ‘niet krabbelen’ en ‘niet aanzitten’ waren al snel gevleugelde uitspraken in Huize verhoef, die Roos met volle overgave meepreekte.

Dit weekend krijgt u als bezoeker van dit weblog waar u recht op heeft: foto’s van de afgelopen weken. Ik hou u nog even in spanning!