Zoals beloofd een update van hetgen er de afgelopen dagen allemaal gebeurd is. het begon vrijdag op zich goed. We vertrokken om 12.00 uur richting Hoenderloo alwaar we samen met Gaby, Ramon en Sanne een fijn weekendje Landal Greenparks zouden doorbrengen.

Het liep allemaal anders, we kwamen in de langste file ooit terecht, en zijn uiteindelijk onverrichterzake huiswaarts gekeerd. Gelukkig konden we op zaterdag om 9.00 uur al terecht bij een ander park van bovengenoemde groep huisjesmelkers en vertrokken wij vol goede moed richting Landgoed ‘t Loo, net even onder Zwolle. Het was een gezellig en geslaagd weekend, ondanks het feit dat Roos op zaterdagavond met wel erg veel ‘overgave’ achteruit begon te eten. Het hoesten, dat ‘s ochtends was begonnen en gedurende dag i hevigheid toenam, was zondag op een dusdanig niveau dat we toch maar even een bezoekje aan de huisartsenpost in Zwolle hebben gebracht op zondag, temeer daar Roos d’r temperatuur al was opgelopen toto 40,2 graden.

Aldaar werd, na een bezoek van zo’n 5 minuten – hetgeen 93,60 euro voor de Zwolse huisartsenvereniging in het laatje bracht – Pseudokroep geconstateerd, een luchtweginfectie die weliswaar ernstig vervelend is, maar vanzelf zou overgaan.

Na thuiskomst op maandag werd het er allemaal niet beter op, toen dinsdag de symptomen hoesten, overgeven, koorts en extreem slecht slapen alleen maar toenamen zijn we ook naar onze eigen huisarts gegaan. Daar werd het vermoeden van Kinkhoest uitgesproken. Dit is nooit 100% te constateren, zo begrepen wij, maar Roos vertoont wel veel kenmerken die bij Kinkhoest horen. Direct aan de antibiotica en nu maar afwachten. Vandaag ging het gelukkig een stuk beter met Roos, maar zodra mevrouw naar bed gaat en ‘plat komt te liggen’ gaat het mis en is het één doffe ellende met het ophoesten van slijm, pijn in de keel en algehele misère. We nemen ‘r dan maar ook even lekker bij ons in bed, zodat ze zich veilig en geborgen voelt.

Uiteraard houden we u op dit weblog op de hoogte. De foto’s van afgelopen dagen volgen snel, maar door alle hectiek is het er gewoonweg nog niet van gekomen.

Vol goede moed op weg naar Landal Greenparks de Miggelenberg in Hoenderloo. Vertrek rond een uur of twaalf…aankomst in Hotel de Cantharel (van der Valk) op circa 8 km van de eindbestemming om 15.00 uur. Sneeuw, regen, file, ellende en nog eens file. Op deze pittoreske locatie wordt ons meegedeeld dat alle wegen richting Hoenderloo ofwel afgesloten zijn, ofwel volstaan met auto’s die per uur 10 meter af kunnen leggen. Aangezien ook alle hotelkamers bezet zijn, zit er maar 1 ding op: terugkeren naar huis…

Op de terugweg viel de ellende nogal mee, maar ook over deze 60 kilometer werd ruim 2 uur gedaan. En nu zitten we weer thuis, eventuele alternatieven te bedenken, want wij laten dit weekendje natuurlijk niet door onze neus boren. Morgen in ieder geval even bellen met het Landal Green Park om te horen of het park alweer bereikbaar is.

Update: het park was in ieder geval tot en met zaterdag niet begaanbaar, maar we zijn inmiddels overgeboekt! Na het weekend een verslag.

Door drukte is het er afgelopen week helaas niet meer van gekomen om foto’s op de site te zetten, dus hierbij een goedmakertje. Al anderhalve week heeft Roos erg veel last van ‘verstopping’. Elke keer huilen als het zover is, maar het niet blijkt te lukken. Inmiddels heeft ze medicijnen gekregen en vandaag lijken ze gelukkig aan te slaan. De mensen op het kinderdagverblijf dachten daar anders over

Afgelopen zondag hebben Roos en ik heerlijk gevoetbald, gefietst en gespeeld op het binnenterrein achter ons huis. Toen buurmeisje Sabine ook naar buiten kwam was het feest compleet. Compleet afgepeigerd hebben we haar na 3 uur buitenspelen lekker op bed gelegd. Daar het nogal aan de frisse kant was deden de spikslinternieuwe handschoenen, die Roos van Martin en Vanessa heeft gekregen, hun werk uitstekend!
Heerlijk zo’n frisse neus, midden in de stad

Vandaag was het weer tijd voor Toppie. Geheel tegen haar patroon in, was ze direct vrolijk en was ze volop aan het spelen. Het lijkt erop dat afscheid nemen minder zwaar wordt.

Vandaag zijn we bij (opa) Martin en (oma) Setty, om lootjes te trekken voor het naderende Sint Nicolaasfeest. E.e.a. kan natuurlijk niet plaatsvinden zonder het gebruikelijke eetfestijn. En wat is dit zonder een heerlijk bakje M&M’s?

Gisterenavond zijn we even snel met Roos door het dorp gesjeesd om (onder andere) Roos d’r badavonturen van een vrolijk randje te voorzien. Bij de Bart Smit hebben we een heus ‘Teletubbie Badeiland’ zo gek gekregen met ons mee naar huis te komen. Grote pret voor Roos natuurlijk, die nu niet meer uit bad wil komen. Mevrouw had het trouwens ernstig naar haar zin bij de Bart Smit, het walhalla voor iedereen onder de 1 meter 25.

Vandaag is het weer tijd voor Toppie. Afscheid nemen is voor Roos nog steeds een hele opgave, maar gelukkig komt vriendinnetje Zoë al snel om de pijn te verlichten!

In het kader van de landelijke actie ‘Doe Roos een rokje aan, en ga eens voor de camera staan’ weer een nieuwe creatie. Uw oordeel?

Gisteren was het tijd voor een dagje Opa Martin en Oma Setty. Met oma naar de markt, Assepoester kijken en uiteraard piano spelen is altijd weer een feest. Opa wordt met name gebruikt als hangplek in het geval (extreme) vermoeidheid optreedt. Bij de woorden ‘Opa schoot’ moet en zal Roos plaats nemen op de schoot van opa om even uit te rusten, hetgeen vaak met een halve minuut al gebeurd is.

Omdat we nog een heerlijk Thaise maaltijd hebben meegesnoept werd het ook voor Roos een ‘latertje’. Als u denk dat Roos hierdoor wat langer uitslaapt heeft u het mis.

Zie hier nog een aantal plaatjes van afgelopen dagen. Roos druk in de weer met haar bakje Yoghurt. Ze moet en zal dit zelf doen, hier wordt externe hulp niet op prijs gesteld. het resultaat is redelijk duidelijk.

En ten slotte nog twee ‘strike a pose’ plaatjes

Hadden we in het verleden al eens een lijstje van de woorden die Roos destijds uit kon spreken, op dit moment is een dergelijke lijst al bijna niet meer bij te houden. Roos kletst de oren van je kop en maakt daadwerkelijk zinnen. Het komt voor dat wij zelf nog enkele lidwoorden en koppelwoorden toe moeten voegen, maar dat mag de pret niet drukken.

De dag begint vrolijk met een ‘goedemogge papa (of Mama, maar die heeft vaak iets langer nodig om wakker te worden)’ daarna is het al snel ‘Fles maken, boven toe, mama slapen, deken, kussen’ Hetgeen betekent dat we een flesje moeten maken en daarna gezellig bij mama -die nog in enigszins comatueuze toestand is – in bed moeten kruipen.
Na de fles is het al snel ‘Visie kijken’ waar Zappelin middels Sesamstraat, Bumba, Het Jeugdjournaal en natuurlijk ochtendgymnastiek, jonge kijkertjes probeert te vermaken.

Gedurende de dag babbelt Roos er vervolgens lustig op los en naarmate de dag en dus vermoeidheid vordert wordt e.e.a. moeilijker te begrijpen. Roos weet echter in situaties die er echt toe doen, zich meer dan duidelijk uit te drukken. “Mama, nu!”, “Nee, nee, nee!” “Zo, dat is goed”.

Daarnaast is mevrouw redelijk bedreven in het opvoeren van theater. We verwachten dat zij haar eerste, avondvullende productie begin volgend jaar op de planken brengt. Kaarten kunt u inmiddels bestellen via ons service center. Of u komt gewoon gezellig eens een kopje koffie drinken voor een privé voorstelling.

Ondanks een meer dan comfortabele Pampers slip, draagt Roos haar rokjes – nu het eindelijk kan – kort en hip!

Eerlijk is eerlijk, het is niet zo leuk als in Parijs, maar Roos heeft ook ernstig veel plezier met de Mickeymobiel bij de Etos in Hilversum.

We kunnen nu geen ‘apparaat’ meer voorbijlopen of Roos wil erin. Het maakt daarbij niet uit hoe hard, hoog of snel het gaat. Het wordt tijd dat ze serieuze rollercoasters in winkelcentra gaan plaatsen, dan heeft papa er ook nog wat aan

Zodra de mobiele telefoon aan de computer wordt gekoppeld ontdek je opeens nog wat leuke plaatjes die je ooit hebt genomen. Een kleine selectie uit het geschoten materiaal:

Afgelopen zondag hebben we met Gaby, Ramon en Sanne het indoor speelparadijs ‘Monkey Town’ in Bussum bezocht. In het grote ballenbad was het goed toeven.

We konden Disneyland niet verlaten zonder de figuren Mike en Sully mee te nemen, Roos d’r helden uit Monsters Inc.

Roos is dol op verkleed partijen en in het bijzonder het aantrekken van zoveel als mogelijk verschillende schoenen. Naar alle waarschijnlijkheid een erfenisje van Zamira. Daar waar laatstgenoemde met name dol is op de diverse damesmodellen, maakt het Roos allemaal niet uit. De stappers van papa voldoen ook prima.

Tenslotte Roos d’r outfit van vandaag. Eindelijk past ze rokjes! Toegegeven, we moeten het kleinste maatje kopen om te voorkomen dat het niet over haar knieen valt, maar dan heb je ook wat!