Rennen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan! Dat was zo ongeveer het motto van afgelopen weekeinde. De zaterdag was volgeplant met zaken als: schoenen en kleren kopen voor Roos, een verrassingsbezoek bij Oma Rosetty die 50 werd en moest werken, middagslaapje (Roos mocht ‘m beleven, Zamira en ik waren er aan toe), housewarming van buurman Henk Jan, prinsen en prinsessenfeest op Toppie en vervolgens het ‘echte’ verjaardagsfeest van Oma Rosetty.

De zondag was iets rustiger. Eerst kwam na elkaar lange tijd niet gezien te hebben Mariëlle langs. Terwijl Roos d’r middagdutje deed hebben we als vanouds lekker zitten kletsen en bijpraten. Dat was veel te lang geleden!
‘s Avonds was de Verhoef Family gastheer van de inmiddels traditionele ‘zondagavond-kom-we-gaan-bij-elkaar-zitten-om-Het-Blok-en-Terra-Incognita-kijken’ bijeenkomst. Niet dat beide programma’s kunnen tippen aan de editie van vorig jaar (het Blok) of enigszins begrijpelijk zijn(Terra Incognita), maar dat doet niets af aan de pret van het eten, drinken, kritiek leveren en lachen met elkaar.

Maar wacht, bedacht de schrijver dezes zich opeens, dit is toch een weblog van Roos. Waar blijven de verhalen over dit monster. Welnu, al het voorgaande was een beschrijving van de situatie waarin de ouders met moeite overeind bleven, maar waar Roos met het grootste gemak doorheen huppelt. Nieuwe gezichten, nieuwe plekken, snelle veranderingen, drukte, laat naar bed etc. Het boeit ‘r allemaal niet. Roos zit duidelijk in de fase ‘Ik vind alles leuk” want met het grootste gemak stort ze zich in het ene avontuur na het andere. E.e.a natuurlijk niet zonder dat Roos de DVD’s van Monsters inc. (Maikie, Maike! (vrij naar Mike Wasowski, held uit deze film)), Findin Nemo (jissen, jissen! (doelend op de vele vissen in dit onderwaterdrama)) en Pluk van de Pettenflat (pppeluk!) heeft bekeken. net als haar vader begint Roos langzaam vierkante ogen te ontwikkelen. maar zoals het een goed ouder betaamt, bedienen wij ons van de kalmerende gedachte: ‘Het zal een fase zijn…’

Roos, druk in de weer met haar ‘Littel People’ verzameling. De fantasie viert hoogtij tijdens een speelsessie met dit speelgoed.

Poserend voor de foto voor Joice en Caroline van het kinderdagverblijf, als cadeautje voor de juffendag/prinsen en prinsessenfeest, waarover later meer.

Zoals gezegd, Roos als couch potato, hangend voor een nieuwe aflevering van Monsters Inc.

En dan was er natuurlijk het prinsen en prinsessenfeest op Toppie. Elk jaar is er een groot feest waarbij alle kinderen naar hartelust mogen ‘paardrijden’, ijs- en popcorn eten, schminken, spingen, dansen en feesten, onder ‘genietend’ toezicht van de ouders. Zoals gezegd was het thema Prinsen en Prinsessen, dus Roos was met haar van Opa Simon en Oma Lenna (uit Amerika) gekregen Doornroosje-jurk (de glazen muiltjes en het kroontje waren nog iets te groot) helemaal in haar nopjes.

Nog voor de make-up, doorpassen en proeflopen

In de schmink, kijken of Roos nog mooier kan worden

Als die langbeloofde ridder geen paard komt brengen, dan regelt Roos d’r zelf eentje. Zo is ze!

En ja, ook de popcorn smaakte heerlijk!

Zoals u ziet, had Roos een prachtige middag, en wij met haar!

Tot slot, u moet immers ook nog werken/tv kijken/slapen. Zeg niet dat hij niet meer bestaat, Roos zet hier immers een prachtige Oboema neer! (voor vergelijking, zie inzet)

Maar de koekjes zijn er niet minder op geworden (zie dit bericht). Oke, ze zijn niet te eten, maar leuk dat ze eruit zien! Dit is overigens voor de finale bewerking met witte chocolade. Roos vindt ze heerlijk en daar gaat het om.

Omdat we nu vlakbij collega, vriend en compagnon Marc Veuger wonen, kan het maar zo gebeuren dat je gesnapt wordt, tijdens de dagelijkse wandeling naar de supermarkt.

Verklaring bij de foto: Zamira leest Roos de verschillende mogelijkheden voor voor de productie van onvervalste ‘Nijjntje Koekjes’, die met de recent aangeschafte Nijntjes Bakset gemaakt kunnen worden. Het resultaat? Morgen op deze site!

Bron: www.angrypix.com

Eindelijk is alles geinstalleerd in huize `Verhoef’ en kunnen de updates weer wat frequenter worden gedaan. “Dat zal potdomme ook een keertje tijd worden” hoor ik u denken en gelijjk heeft u! Zo, dat mag ook wel eens gezegd worden. Welnu, onze vakantie is alweer bijna vergeten, maar eindelijk kunnen we u het resultaat tonen van de prestaties van onze fotocamera. Bij terugkomst bleek dat er ernstig weinig omgevings en Ralf en zamira kiekjes waren genomen, van Roos echter des te meer!

Het hotel waarin we zaten was voldeed helaas niet aan alle verwachtingen. Gevaarlijk zwembad, losliggende tegels en een hotelkamrs die nog het best in de reisgids omschreven zou kunnen worden als: ‘uw eenvoudig ingerichte kamer herinnert u aan alles aan het fantastische Spanje in de jaren 80″. maar goed, na een wat moeilijke start waarin we tevergeefs geprobeerd hebben een andere accomodatie te regelen, hebben we wat dingen aangepast, zodat we – uiteindelijk – een heerlijke vakantie hebben gehad.

het strand en de diverse restaurants in de buurt bleken uitstekende vervangers voor het zwembad en de waardeloize all inclusive uitvoering van het Hotel. Gelukkig vond Roos het strand prachtig en bleef ze zonder moeite langer wakker zodat we gezellig met zijn drieen elke avond uit eten konden. We namen Roos d’r speelgoedkoffer mee en Roos vermaakte zich opperbest, al waren de ‘tatatjes’ elke avond een must (patatjes). daar moest het speelgoed even voor wijken.

Roos had al snel ‘vrienden’ gemaakt op het strand en zoals het hoort deelde zij de lakens uit. Klein van stuk, maar een eigen wil waar je u tegen zegt!

Zooo. iedereen weer tevreden?