De verhuisdatum nadert (as. dinsdag staat de verhuiswagen klaar op de Fazantenhof). De mentale voorbereiding op 2 maanden Familie de Ruiter is in volle gang. We zijn met Roos nachtelijke sessies aan het doen om na te bootsen wat er gebeurt als Benjamin om 02.00 uur laveloos thuiskomt. Wat te doen als Oma Setty het in haar bol krijgt en plotseling op haar bezempje begint rond te vliegen en niet te vergeten hoe vaak me moeten zeggen tegen opa Martin dat hij nog steeds een goddelijjk lichaam heeft voor iemand van nog geen 40 (…). Gelukkig gaat dit alles ons uitstekend af, hier in Eemnes leer je uitstekend de schijn ophouden 
.
Oh ja, misschien leuk voor de trouwe volgers van deze site (zijn jullie er nog?) met Roos gaat het uitstekend. Ze zegt het niet met zoveel woorden, maar we hebben sterk de indruk dat ze het gewoon ontzettend naar haar zin heeft in dit leventje. Ze is druk, heeft een immer sterker wordende eigen wil, is nieuwsgierig, energiek, houdt van iedereen en begrijpt ook steeds meer van wat je zegt, aanwijst of vraagt. Ze is dol op alles wat met Nijntje te maken heeft, hetgeen ook steevast wordt begroet met de veelzeggende zinsnede: Nijn-ee, Nijn-ee. Daarnaast is ze, hoe kan het anders, dol op muziek. Ze danst, intrumenteert met alles wat voor handen is en doet proouettes alsof het niets is. Met zo’n muzikale en ritmisch verantwoorde vader is dat eigenlijk logisch, maar goed, het moet er toch maar uitkomen. Favorieten? Haar ‘kikker-cd’ met allerlei vrolijke kinderliedjes, Oma op de piano, divers Top 40 materiaal, MTV headbangersball en uiteraard the theme song van Nijntje ‘the series’.
De afgelopen weken waren wat hectisch, vreemd, druk, maar ook wel weer leuk. Veel plannen gemaakt voor de inrichting van het nieuwe huis (lees: Ralf luistert en knikt ‘ja’ op hetgeen Zamira bepaald), alles voor de tweede keer in korte tijd inpakken en tussendoor te horen krijgen dat de oplevering van het nieuwe huis maar liefst 2 maanden is vertraagd. Dus: opslag regelen voor de spullen en tijdelijk onderkomen organiseren bij de familie de Ruiter.
Maar goed, alles lijkt op z’n pootjes terecht te komen en dit weekend zal in het teken staan van de laatste spullen inpakken en moederdag vieren. Zelfs een beginnend gezin blijkt hier niet onderuit te komen. Mijn mededeling dat ‘het elke dag al moederdag is’ stuit op veel onbegrip bij Zamira, terwijl dit vroeger doorgaans zo goed werkte…. Roos en ik gaan er in ieder geval een leuke dag van maken voor Zamira.
Dan, de foto’s:
Roos vindt het ernstig leuk haar eigen handtas, die oma Ingrid haar heeft gegeven, als hoofddeksel te gebruiken. Dat ze daarbij in haar ‘Nijntje serviesmand’ gaat zitten vonden wij een prachtig fotomoment. Schoonmaken met papa is misschien iets minder lachwekkend, maar qua ‘leermoment’ erg belangrijk (…)
Roos heeft het altijd enorm naar haar zin in de tuin, vooral als we al haar favoriete speelgoed mee naar buiten nemen.
Speciaal tegen de zon, hebben we een kittig doekje voor op haar hoofd gekocht. Wij vinden het prachtig!
Roos is, zoals u waarschijnlijk al vermoedde, dol op eten. Gelukkig zijn het voornamelijk gezonde dingen, want zoetigheid is niet haar favoriet. Dit ondanks het feit dat ze vorige week, tijdens de eerste keer ‘pannenkoeken eten’ bij ‘De Vuursche Boer’, ze een halve pannenkoek met stroop heeft opgegeten. NB: dit was geen kinderpanenkoek en Roos had en uurtje daarvoor nog een heerlijk (half) potje Olvarit 15 maanden verorberd. Op onderstaande foto’s neemt Roos een aantal rozijnen te grazen…
Tot de volgende keer, waarschijnlijk vanuit Hilversum.
