Alweer ruiim 9 dagen zonder enige logactiviteit! Dat kan zomaar niet, hoor ik u denken. Welnu, het is hectisch in huize verhoef. Dochter met oorontstekeing en bijna 40 graden koorts, wandelende stresskip Ralf die nergens geduld voor heeft en te weinig slaap tot zich neemt en tuut-tuut-tuut-tuut Zamira die orde in de chaos probeert te scheppen terwijl dagelijks funda wordt afgestruind naar een nieuwe woning. Wat dat laatste betreft zijn er spannende ontwikkelingen, we hebben vandaag zowaar een optie genomen op een nieuwbouwwoning in het centrum van Hilversum. Geheel vrijblijvend, en puur om te kijken of we dit allemaal gaat lukken qua hypotheek, woonwensen, inrichting etc. En waarom geen optie nemen als deze extra gratis is. het geeft je in ieder geval het gevoel dat je goed bezig bent.

Maar goed, dit weblog is bestemd voor Roos, dus vooruit, u krijgt uw portie. Zoals vermeld kampt Verhoef mini met een oorontstekeing die vorige week vrijdag zijn intrede deed met een koortsaanval, aanvankelijk afzwakte, maar dinsdag jl in alle hevigheid losbarstte. Inmiddels is Roos aan de antibiotica en gelukkig al weer een heel stuk opgeknapt. In de tussentijd is het traplopen één van haare favoriete bezigheden geworden en heeft Roos de eerste stappen gezet in de wereld van de moderne kunst: haar eerste tekening is namelijk gereed!

Verder weinig nieuws aan het front, dus dan gaan we maar over tot dé reden van uw bezoek, de foto’s:

En wie zijn dat om die ambitie te doen stranden. Dus geven wij mevrouw alle gelegenheid om zichzelf te bewijzen en de lat steeds een stukje hoger te leggen. Natuurlijk zorgen wij voor een veilige en solide basis (en een paar snelle armen voor als het mis dreigt te gaan) waarin het talent van de jongste Verhoef zich vrijelijk en spontaan kan ontwikkelen.

De tekst hierboven had ook kunnen luiden: Roos kan traplopen, maar wees niet gerust wij begeleiden haar zodat ze niet kan vallen.

Maar zeg nou zelf, dat is toch veel minder spannend….

Uitslapen was het motto dit weekend bij de Verhoefjes, zaterdag tot 6.45 uur en zondag tot 7.15 uur. Dat is nog eens genieten! Het weekend is verder nogal rustig verlopen (what’s new..) Roos is druk geweest om ter voorbereiding op de verhuizing reeds de stoelen, duplomand, haar eigen fiets en blokkenwagen te groeperen in het midden van de woonkamer. Daarnaast komen we erachter dat het eigen speelgoed een stuk minder interessant is dan het zeepbakje van de afwasmachine, de tas van Zamira en knopjes van de oven. Ach, het houdt je fit!

Voordat we morgen weer fris en fruitig aan een nieuwe week beginnen, nog even een paar kiekjes:

Zamira d’r tas is een op en top design item voor Roos. Het deksel van een ‘duw-het juiste-blokje-door-het-juiste-gaatje-speelgoedmolen’ gewoon een lekkernij.

Waarom achter de blokkenwagen aanlopen, als erin staan veel leuker is!

Zondagavond waren we op de verjaardag van Mieke. Pieke en Mieke hadden speciaal voor de verjaardag van Roos nog een prachtig cadeau gekocht. Een levensgrote knuffeluil. Het was liefde op het eerste gezicht. Dank jullie wel!

En daarom lieve lezertjes, blijven we nog even doorgaan op de weg die we de afgelopen week zijn ingeslagen: meer foto updates.

Het lijkt erop alsof het normale slaappatroon van Roos langzaamaan weer aan het terugkomen is. Het is elke ochtend nog wel redelijk vroeg, zo rond half zeven, maar goed, dat is beter dan wat het was. Bovendien wordt Roos elke ochtend weer vrolijk in plaats van huilend wakker. Voorzichtig roept zij ‘mama, mama’, waarna – geheel volgens de wetten der logica – het papa is die Roos uit bed haalt en een lekker flesje melk klaar gaat maken…Dit alles terwijl mama zich nog een keer omdraait.

-Roos al heel hard kan lopen
-Roos alleen nog maar ‘s middags slaapt
-Roos de volgende woordjes zegt: mama, ps(poes), kok (klok), kakkak (kwak), ja, tata(papa)
-Roos telefoneren helemaal geweldig vindt (met afstandsbediening of telefoon)
-Roos alles lust en boos word als ze niet krijgt wat jij eet
-Roos zelf haar fles drinkt en wij deze niet meer voor haar vasthouden
-Roos nu echte melk drinkt
-Roos buitenspelen heel leuk vindt
-Roos al zelf op kan staan (zonder hulp of steun)
-Roos overal slaapt (ook tijdens het bezichtigen van een huis)
-Roos heel erg blij is als haar papa ‘s avonds weer thuis komt
-Roos al kusjes kan geven (nou ja…iets klefs met haar mond open)
-Roos nu alles probeert na te doen
-Roos al op de volgende groep zit op haar kinderdagverblijf
-Roos niet zonder yoghurt kan
-Roos zelf met haar vork haar brood in haar mond stopt
-Roos eerdaags weer naar de kapper moet
-Roos gek is op Indy en andere poezen / katten
-Roos heel schattig kan dansen
-Roos al bijna 6 tanden heeft, 2 onder, 2 boven en 2 doorkomend boven
-Roos ‘s nachts wakker word en dan bij ons in bed wil verder slapen
-Roos veel water drinkt , uit de fles of gewoon met haar beker uit het bad
-Roos eerdaags weer naar Hilversum komt verhuizen
-Roos gewoon het geweldigste, liefste en mooiste meisje van de hele wereld is !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zaterdag een gezellig dagje Gijsbrecht en Dorp gedaan en wederom kwam Roos uit de bus als degene die het meeste geluk had. Een echte spijkerrok en een kek shirtje maken het weekend weer geslaagd!

Vanmiddag heeft Roos voor het eerst ‘echt’ buiten gespeeld. Samen met mama en de ‘wagen’ kuieren over de altijd gezellige en levendige fazantenhof. Eerst druk met de loopwagen in de weer, om er vervolgens achter te komen dat wanneer het te hard gaat, de straatstenen best hard aan kunnen komen…

Zoals jullie zien, lieve lezertjes, gaat het goed met de kleine. Lopen dat het een lieve lust is, vallen, opstaan en weer doorgaan! Vanochtend zijn we wel even naar de dokter geweest omdat Roos steeds meer slijm aan het ophoesten was. Het blijkt echter een gevolg te zijn van een luchtwegontsteking – die Roos al een paar weken teistert – waardoor haar amandelen wat opgezet zijn en dus veel slijm produceren. Gaat allemaal vanzelf weer over, maar het is wel vervelend natuurlijk. Welnu, ter afsluiting twee foto’s van het meest interessante deel van de buitenspeelpartij: het grindpad.

Ondanks het feit dat Roos vooral ‘s nachts veel hoest en daardoor nogal overstuur raakt, slaagt ze er overdag in haar eigen grenzen telkens weer te verleggen. Was gisteren de eerste dag zonder slaapje tussendoor (…), vandaag was het zelf eten met vork (en daarbij haar eigen gladde gezichtje in de waagschaal leggend) het doel. Resultaat: missie geslaagd! Het bewijs:

En om te bewijzen dat wij het meest onschuldige en meest volgzame meisje ter wereld hebben rondlopen, een tweetal karakterfoto’s.

Sinds afgelopen zondag heeft het ‘wandelen door huis’ een enorme vlucht genomen. Mevrouw loopt meer dan ooit en staat behoorlijk stevig op haar (o) beentjes. Daarnaast gaat ook het ‘opstaan zonder handen’ steeds beter. Kortom tijd voor een hoeraatje: Hoera!

Het avondeten lijkt iets beter aan te slaan, maar Roos blijft een ongeduldige tante die het liefste al spelend, lopend, kruipend haar bordje leegeet. Zaterdag, zondag en maandag hebben we van een complete nachtrust kunnen genieten. Vannacht was Roos er wederom erg vroeg bij, maar we denken dat hier een wel erg verstopte neus, in combinatie met een enge droom over Michiel – die afgelopen zondag zijn navel aan Roos heeft laten zien – de oorzaak van was.

Tot slot nog even iemand uit de o zo gewenste anonimiteit halen. In de commentaren van het vorige bericht was het verhaal van Donna te lezen. Donna heeft een dochter die Laura heet en precies even oud is als Roos. Donna, welkom bij de club en waar blijft de taart van Laura d’r feestje?