Het werk is begonnen

30 november, 2004

Donderdag de sleutel gekregen en inmiddels is bijna al het behang eraf, is de keuken eruit gesloopt, voorzetwandjes weggehaald en alle voorbereidingen getroffen zodat loodgieter, electricien, keukenplaatsers en vloerenleggers erbij kunnen. Maar waarom staat dit bericht eigenlijk op Roos d’r log?

Misschien omdat Roos het in het nieuwe huis hopelijk nog meer naar haar zin gaat hebben? We houden u op de hoogte!

Eindelijk!

24 november, 2004

een foto update. Het heeft even geduurd, maar eindelijk is ‘ie daar! Het huis staat momenteel vol met dozen, opruimen heeft geen zin meer, het verhuistraject is nu definitief ingezet. Morgen, 25 november om 12.00 uur krijgen we de sleutel en kunnen we ‘los’.

In ieder geval krijgt u waarop u heeft gewacht: een fotoverslag van de afgelopen weken..

Zoals al eerder aangehaald is Roos dol op de Teletubbies. Blijkbaar is hier geen ontkomen aan en moet huize Verhoef ook geloven aan het Tinky Winky, Dipsy, LaLa en Poooooo virus. Roos vindt met name het zonnetje het einde en begint spontaan te schaterlachen als deze in beeld komt. De verhandelingen van de 4 androgene kleurstofbommetjes zijn minder interessant dus het ‘nog een keer, nog een keer’ (waarna een filmpje of dansje sipelweg wordt herhaald) blijft ons nog even bespaard.

Roos217.jpg

Roos vindt alles wat met muziek te maken heeft geweldig. Bij het eerste het beste deuntje is Roos vrolijk aan het meehupsen. Ook hier merken we dat kinderhitmachines als K3 de meest eenvoudige riedeltjes produceren die het meehupsen danig vereenvoudigen. 2-0 voor de kindermarketeers. :( Gelukkig wordt Roos ook ernstig vrolijk van dansen met papa en mama op ‘love me do’ van de Beatles (wie?) en ‘Vertigo’ (?donde esta?) van U2. Er is nog hoop.

Roos wordt met de dag slimmer en sneller. Zoals Zamira al schreef is Roos druk bezig met haar loopoefeningen en trekt ze hiervoor het liefst de met (schone) luiers gevulde manden uit de kast. Uiteraard moeten de luiers er eerst één voor één uitgehaald worden voordat de cursus wandelen voor beginners kan aanvangen. Naast de mandjes uit de kast wordt ook de speelgoedpaddestoel (voor kinderen vanaf 2 jaar…) aangewend. Het is een prachtig gezicht om Roos zo ingespannen bezig te zien. Na al het lopen en snelkruipen is er ook nog genoeg energie over om te oefenen met het ‘staan-zonder handjes’. Heftig balancerend houdt Roos het steeds langer vol om zonder steun rechtop te staan.

Roos218.jpg

Roos219.jpg

Intussen heeft Roos ook een sterke passie voor knuffelbeesten ontwikkeld. Als ze gaat slapen doet ze dat het liefste met Winnie de Pooh in een stevige omhelzing. Naast Winnie is er een drietal andere favorieten: De grote beer die we cadeau hebben gekregen van de winkel waar we Roos d’r kinderkamer hebben gekocht (de marge was blijkbaar groot genoeg..), een originele Nemo (deze week gekregen van Bart en Latoya (Angry Byter en aanhang) die een weekendje Disneyland Paris hiermee extra nuttig hebben gemaakt), en een grote Sint Bernhard (geen echte natuurlijk want dat zou keigevaarlijk zijn…) van Jolanda (bijna ex collega van Zamira). Zie hier het bewijs:

Roos220.jpg

Roos221.jpg

Roos222.jpg

Aan het feit dat we nog steeds foto’s hebben van een lachende Roos kunt u zien dat Roos een goede eter is. Er valt wel eens een kruimeltje op de grond maar dat mag geen naam hebben, kijk en oordeel zelf! Rijstenwafels, soepstengels en extraspeciale Nijntje kinderkoekjes zijn favoriet.

Roos223.jpg

Afgelopen zondag waren we op bezoek bij Gaby, Ramon en Sanne. Roos en Sanne vermaakten zich opperbest met de Nibbits (Ik heb hen de grote Nibbits verdwijntruc niet laten zien, daar mijn neus en oren zich nog in een vrij heftig verkoudheidsstadium bevonden…).

Roos224.jpg

Hierna besloot Sanne dat dat het tijd was om Roos een grande tour door het huis te geven.

Roos225.jpg Roos226.jpg

Vanavond tenslotte was het de grote knutselavond op het kinderdagverblijf. Alle ouders kwamen samen om Sinterklaas een handje te helpen met het maken van surprises. Zoals u weet is Zamira hier in huize Verhoef het creatieve brein, maar door een al anderhalve week aanhoudende kwakkelgriep (mooi woord!) bestond de afvaardiging uit de ‘iets’ minder creatieve afdeling van de Verhoef familie.
Uiteindelijk is het een prachtige stoomboot geworden. Een stoomboot die in het ruim een leuk cadeautje voor Roos herbergt. Natuurlijk verklappen wij nog niet wat dit is, binnenkort volgt de ontknoping.

Tenslotte een kiekje van het schip in wording.

Roos227.jpg

Gezien de drukte van de aankomende weken zullen de updates nog niet de frequentie hebben die u gewend bent, maar we houden u zo goed als mogelijk op de hoogte!

Kus van Roos!

Roos wil leren lopen

18 november, 2004

Al enkele dagen is ons Roosje druk bezig om zelfstandig te gaan staan, waar wij natuurlijk zeer trots op zijn ! Elke keer houdt ze dit weer iets langer vol en kijkt ze vol trots naar ons om te zien of wij het ook zo leuk vinden !

Sinds gisteren heeft ze nu weer iets nieuws bedacht. Hoe kan ik zelf leren lopen…… Nou heel gewoon. Je zorgt dat je een voorwerp hebt wat ongeveer tot de heupjes reikt (een speelgoedpaddestoel of opbergmand) Hou je daar aan vast, schuif het naar voren en loop er achteraan. Soms komt ze vast te zitten bij de tafel of iets en dan trekt ze net zo lang aan de speelgoedpaddestoel of mand tot deze los komt en ze weer verder kan gaan lopen.

Ons meisje word zo snel groot. Inmiddels is zo een echte teletubbies-fan. Als het filmpje is afgelopen en de teletubbies dag dag gaan zwaaien doet Roosje vrolijk mee en zwaait ze terug. Met name het zonnetje vind ze heel leuk en ze moet er elke keer weer om lachen..Zoooo lief.

Helaas is Roosje nog niet helemaal de oude. Ondertussen heeft ze ons ook aangestoken en ben ik ook ziek thuis :( Met Roos gaat het al wel weer wat beter maar hoesten doet ze nog wel. Ze gaat zo lekker weer een slaapje doen…ik waarschijnlijk ook !

Ik weet dat we erg achter lopen met de foto’s maar we doen ons best er snel weer een paar op de site te plaatsen.

It’s been a long time…

14 november, 2004

en druk mag het excuus niet heten, want dat is iedereen. Anyways, met de altijd goedlachse Andre Rieu op de achtergrond die zijn kunsten in Japan vertoont en waar de TROS (jingle hier verkrijgbaar)verslag van doet, geef ik een korte update van de afgelopen week.

Door de drukte van de voorbereiding op de verhuizing was het een waar heen en weer sjezen, waarbij Roos de Nijhof, Ikea en andere intereurwinkels goed heeft kunnen bestuderen. Zij heeft gelukkkig haar keuze kunnen maken waardoor er inmiddels een keuken, een vloer (bijna), inbouwapparatuur en laminaat (bijna) besteld is. We hebben nog geen idee of het allemaal gaat lukken binnen de tijdspanne die we hebben, maar we doen ons best. We krijgen de sleutel in ieder geval een weekje eerder en we mogen ons huis ook een weekje later opleveren. Al met al een behoorlijke tijdswinst. De geplande verhuisdatum staat op 11 december.

Roos leek al dat gesleep wel best te vinden al begon e.e.a. in de loop van deze week toch wel zijn tol te eisen. Wat begon als een vervelend hoestje, was gisteren uitgegroeid tot een behoorlijke neus en keelverkoudheid waarbij de hoestbuien zo heftig waren dat al het eten er linea recta weer uitkwam en Roos menig benoauwd momentje heeft beleefd. Reden genoeg om de huisartsenpost te bezoeken, alwaar de geruststellende conclusie werd getrokken dat de longen van Roos keurig schoon zijn en dat er niets anders opzit om e.e.a. uit te zieken. Zaterdag was dus een dagje van gedwongen rust waarbij Roos meer wel dan niet geslapen heeft en na een heerlike nachtrust lijkt de situatie vandaag alweer een stuk beter te zijn. Mevrouw is weer de vrolijkheid zelve en speelt en loopt weer alsof het een lieve lust is.

Vanavond worden de foto’s die we hebben genomen door het labaratorium uit de camera getrokken en zo snel als mogelijk gepubliceerd. Alvast een voorproefje, Roos d’r favoriete bezigheid….

Roos216.jpg

Wennen aan de wintertijd

2 november, 2004

Roos is er nog niet helemaal uit. Ze vindt het net als haar vader en moeder maar niets dat de dagen korter worden en de winter eraan komt. Uit protest wordt ze ‘s ochtends om 6.00 uur wakker….vrolijk en levendig als altijd…

Gevolg: Roos uit bed, gezellig naar beneden met papa en kijken wat het nieuwe ronderrecord wordt in de nimmer eindigende wedstrijd ‘kijk-eens-hoe-snel-ik-rond-de-tafel-kan-lopen’. Ach met een kopje thee erbij en het ontbijtnieuws op de achtergrond is het ook best lekker wakker worden…

 

 
Business Broker