ja dat ja!

Ja hoor, we hebben een nieuw huis !!!! Per 1 december zijn we de trotse eigenaren van Fazantenhof 109 in Eemnes !!!! Wij zijn blij !

Sorry, sorry, sorry….het is al een poosje geleden maar we hadden het echt te druk en dus geen tijd voor een nieuwe update. Met Roos gaat het weer stukken beter. Naar bed gaan is nog steeds geen feest maar het huilen duurt nu nog maar kort.

Inmiddels is niks in huis meer veilig. Roos tijgert over de grond en trekt zich overal aan op: de box, de salontafel, de kast, de kinderstoel,de tv, de kinderwagen, de trap en ga zo maar door. Elke keer kijkt ze je dan weer heel triomfantelijk aan. Ze is echt superlief ! Maar je kan haar nu echt geen moment meer alleen laten. Ze achtervolgt me zelfs naar de keuken waar ze dan de kattenbrokjes heel erg interessant vindt.

Aanstaande zondag vertrekken we lekker naar de zon: nog even een weekje turkije waar het nu nog lekker zomer is. Helaas vliegen we vrij laat en ook de terugreis is pas ‘s avonds laat, dat is wat minder, met name voor Roosje. Maar we hebben er ontzettend veel zin in. We zijn druk bezig de koffers te pakken: 1 voor Roos en 1 voor ons..haha….maar dat geeft niet.

Wat de huizenjacht betreft: We zijn druk bezig met een huis in Eemnes. Druk in onderhandeling op het moment en we hebben goede hoop dat we er uit gaan komen. Met een beetje mazzel hebben we morgen een nieuw huis. De oplevering zal dan plaats vinden op 1 december wat goed uitkomt want vanaf 8 december is de Loosdrechtseweg niet meer van ons. duim maar met ons mee…..

(foto’s van Roos volgen later….)

Vandaag was de dag van de zwangerschapsgym reünie. Gelukkig voelde Roos zich al wel iets beter, maar helemaal de oude is ze nog niet.

We (Roos en ik) hadden om 11.00 uur afgesproken om met z’n allen gezellig bij te kletsen en onze kindjes aan elkaar voor te stellen. We waren maar met een klein groepje bij de gym en dat was wel zo gezellig.

De groep bestond uit: Simone en haar dochter Amber, Jolanda en haar zoon Sandor, Marjanne en haar zoon Sam, Anouschka en haar zoon Jasper en natuurlijk ik en mijn lieve mooie dochter Roos

Wat leuk al die kindjes bij elkaar en wat een verschillen. Ondanks het feit dat we allemaal rond dezelfde tijd waren uitgerekend waren er uiteindelijk toch nog bestwel wat leeftijdsverschillen… De oudste was Sam die 5 weken te vroeg geboren is en de jongste was Jasper die 2 1/2 week “te laat” geboren is.

De ochtend begon met een rijstewafeltje voor alle kindjes en een kopje thee / koffie een een plak cake voor de mama’s. Roos had het enorm naar haar zin. Wat leuk al die kindjes en zo interessant ook. Ook op deze jonge leeftijd kunnen ze al heel leuk met elkaar spelen.

Natuurlijk wilden we ook allemaal leuke foto’s nemen en de leukste zie je hier: De groeps foto…. van links naar rechts…Jasper, Sam, Sandor, Roos, Amber.

Verder nog wat gezellige kiekjes van vandaag…check Roos in haar nieuwe pyama, echt te lief…. Roosje is nog heel erg verkouden maar ze blijft vrolijk he. Alleen naar bed gaan is nog een beetje een probleem, ze is gewoon niet moe. Maar vandaag viel ze wel op de fiets in slaap. Ach, ze moet weer even een nieuw ritme vinden, dat moet 1 keer in de zoveel tijd even aangepast worden.

Ze beweegt zich inmiddels ook best snel door het huis. Van zitten naar staan naar liggen, alles gaat even snel….Wat is ze toch al een grote meid, volgende week wordt ze al weer 8 maanden.

uhm…bovenop de grote schoenendoos klimmen is ook heel goed voor je ontwikkeling…..

Afgelopen dagen heeft Roos volgens mij een hekel gekregen aan “naar bed gaan”. Elke keer is het weer raak: huilen. Ze lijkt helemaal niet moe en zit de hele dag met een glimlach op haar gezicht. Als ze dan eindelijk in slaap is gevallen gaat het wel goed, behalve afgelopen nacht, Roos was wel elke 2 uur even wakker. V

anochtend hebben we haar zoals gewoonlijk op vrijdag weer naar het kinderdagverblijf gebracht en normaal gesproken heeft ze het daar heel erg naar haar zin. Maar vanmiddag werd ik gebeld door leidster Nicole dat Roos al de hele dag huilerig was. Zo is ze normaal gesproken helemaal niet. Niks hielp, neusspray tegen een verstopte neus, druppels tegen de doorkomende tandjes, water drinken….

Uiteindlijk heb ik haar maar lekker opgehaald en zat ze daar met rode oogjes….zo zielig. Lekker met mama mee naar huis. Inmiddels gaat het weer ietsje beter. Lekker aan het spelen en niet meer huilen. Maar echt vrolijk is ze ook niet echt. Hopelijk gaat het snel weer beter met ons vrouwtje….

Dan nog even wat vrolijker nieuws: Roos is zich nu ook daadwerkelijk aan het verplaatsen terwijl ze staat. Handig die spijlen van een box, ook als je er niet in zit Dan kan je tenminste overal bij en een speelgoedkist leeghalen is dan ook geen probleem meer. Verder is de video ook heel erg interressant momenteel en trekt Roos zich aan alles en iedereen op. Ze is zo lief !!!!!!!!!!

Ondanks alle drukte die huizen verkopen, huizen zoeken en tussendoor een beetje werken met zich meebrengt, zijn we erin geslaagd een aantal fotootjes online te zetten.

Kijk en huiver of geniet!

Roos houdt van speelgoed, het liefst zo veel en zo verspreid mogelijk. Nu Roos kan ‘tijgeren’ gaat ze de hele kamer door. Vanavond gaan we een truitje en broekje van ‘dweilstof’ kopen.

Roos wordt steeds vaker ‘staand’ wakker. Althans dit is de houding waarin wij haar ‘s ochtend aantreffen…

En tja, ook laatjes zijn interessant en kunnen open en dicht en open en dicht en open en dicht…

Afgelopen zondag Barbecue-en bij Gaby en Ramon, waar ook Mabel en Lisa (home made products of Karin en Raymond, vrienden van voornoemd setje) aanwezig waren. En wat is er dan gezelliger oom met z’n 4-tje in bad te zitten. vlnr: Mabel, Lisa, Sanne en Roos

Roos is de kleinste van het stel en moet dus na het badderen nog even warm worden gehouden. De badjas heeft haar functie bewezen. De blauwe lippen trokken langzaam weg

En tenslotte…twee sfeerplaatjes.

…met foto’s, verhaaltjes, algehele voorgang van Roos op de bewegelijkheidsindex en natuurlijk de nodig grappen en grollen (…)
Wellicht een nieuwe held van de week (maand) en uiteraard een extragratis mogelijkheid om te reageren (…) Stay tuned!

Sterker nog, het gaat oerend hard. We vallen een beetje van de ene verbazing in de andere. Het is nog maar even geleden dat Roos zich zelfstandig in de ‘homo erectus’ houding wurmde, nu is het tijdstip aangebroken dat mevrouw zich vanuit ligstand, via de Chinees Staatscirus houding (jezelf oprichten waarbij niet je handen maar je hoofd al afzetmiddel wordt gebruikt), in de zitstand komt. Gevolg: het bedje (dat wil zeggen het lattenbodempje) hebben we maar wat lager geplaatst, zodat we de volgende ochtend niet terug hoeven naar de kraamafdeling met de mededeling: “Mogen we een nieuwe, want deze is stuk’.

Wat iets minder hard gaat is het verdwijnen van de ‘tandpijn’. De doorkomende tand(jes?) zorgen zo nu en dan voor paniekaanvalletjes. Gelukkig dat Dr. Vogel ons met raad en daad terzijde staat. (In werkelijkheid is mevrouw VSM de dealer van de pijnstillers, maar die wilde niet betalen voor vermelding op deze site.)

Omdat het op het werk een hectisch weekje is, heeft Zamira de vrije hand in de opvoeding van Roos. Dat dit niet altijd even goed gaat ziet u aan onderstaande foto’s. Roos krijgt prompt een mama-waardige garderobe toebedeeld en de tweede foto toont aan dat de zoektocht naar drank inmiddels in volle hevigheid is ingezet.

Maar ondanks dit gaat het fantastisch

Namens Roos een hartelijk dankjewel richting opa en oma de Ruiter, die liever opa en oma Martin en Setty genoemd willen worden. Zij hebben de afgelopen twee woensdagen voor Roos gezorgd. Naast het feit dat Roos het enorm naar haar zin heeft gehad, vonden zij het stekem ook wel leuk denk ik.