Mobiele update
29 januari, 2004Zo nu en dan neemt mijn papa een foto van mij met zijn gsm (begrijpt u het nog?) Deze zijn dan weer te bekijken op www.angrypix.com Let u maar niet op de foto’s die zijn collega’s nemen.
Zo nu en dan neemt mijn papa een foto van mij met zijn gsm (begrijpt u het nog?) Deze zijn dan weer te bekijken op www.angrypix.com Let u maar niet op de foto’s die zijn collega’s nemen.
Gevolg hiervan is dat ik eerst moet poseren in de jas die ik van Marc heb gekregen. Dat deze nog twee maten te groot is deert mijn ouders niet, zij hebben slechts boodschap aan dit ‘ultieme fotomoment’. Daarna neemt papa twee foto’s waarop alleen mama en een saai stuk hei te zien is. En tenslotte wil papa laten zien dat hij ook zielsveel van mij houdt. Ik hoop, lieve lezers, dat u begrijpt (en ziet) dat dit gevoel na deze flatteuze fotoreportage niet geheel wederzijds is.




Onder mijn favoriete Raffi & Co (Raffi de Giraffe… en Co het varkentje…)dekbed doe ik zo nu en dan mijn oogjes dicht, niet wetend dat mama in een onbewaakt ongeblik de meest genante foto’s van mij neemt. Dat papa ze vervolgens op internet plaatst is helemaal van de gekke. Maar goed, die spreek ik over een jaar of 18 nog wel eens…



..maar eerst netjes bij mama op schoot zitten, ‘potje mooi zitten wezen’, dan na voorbereidingen van 30 minuten, goed ingepakt in de wandelwagen (met bijpassende regenkap), op kledingjacht voor mama.




Gisteren was kraamverzorgster Myrthe voor het laatst. Myrthe heeft ons prima begeleid in de eerste week. Nu staan we er ‘alleen’ voor. Met natuurlijk alle hulp van familie en vrienden. Gisteren hebben Zamira en ik Roos voor het eerst samen in bad gedaan. Wat een feest! Ze vind dat warme water heerlijk. ‘s Middags zijn we ook even naar buiten gegaan en kon de wandelwagen getest worden.



Niet alleen voor Roos verandert er veel, ook voor de meer dan trotse ouders is het hectiek al om. Slaapt ze wel goed, wat zal dat huilen toch betekenen, is de poep niet te dik/dun, kijkt ze nou naar ons, zag ik daar het eerste glimlachje en meer van dat soort vragen. Het hoort volgens mij allemaal bij het ‘voor het eerst ouders worden.
De foto’s die ik vanochtend maakte van een slapende Moeder en dochter zijn helaas iets te donker. Volgende keer beter.
Misschien wil je, net als ik, wel een prachtige ‘soft focus’ wallpaper van onze Roos. Dat kan! klik hier om ‘m te downloaden.
Heerlijk, zo’n lome zondag in januari. Roos is inmiddels flink aan het ‘opdrogen’ en haar gezichtje wordt steeds meer een echt gezicht. Leuk om te zien hoe snel dat allemaal gaat. Roos begint een voorzichtig lachje te ontwikkelen, maar misschien is de wens hier wel de vader van de gedachte. Hoe dan ook, wat een geweldig gevoel is dat zeg!
Intussen drinkt en eet Roos lekker door en komen overgrootopa en -oma Verhoef samen met Opa en Oma Verhoef langs. 4 generaties Verhoef in één huiskamer, als dat maar goed gaat…
‘s avonds zijn Benjamin (broertje van Zamira) en Joëlle (vriendin) op visite geweest. Roos heeft haar eerste Timberlands inmiddels binnen!



Mede namens (lees: op sterk aandringen van) Zamira een hartelijk dank jullie wel voor de leuke en lieve reacties op deze site. Daarom een dikke duim omhoog van Ralf en een pasgeboren Roos.

Zaterdag 17 januari, Roos d’r 4e verdagdag (?!). Roos gaat op d’r moeder lijken: pruillip bij tijd en wijlen, een zeer sterke eigen wil, rood aanlopen in geval van een acute driftaanval en minimaal 2 keer per dag nieuwe kleren aan…
Vandaag (eigenlijk gisterenavond) zijn we begonnen met flesvoeding. Het geeft moeder en dochter en stuk meer rust en het ziet er allemaal even prachtig uit. Zelf ben ik druk in de weer met het steriliseren en vullen van de flesjes en Zamira wordt uit bed getrokken voor de leuke foto’s. Na het eten (hetgeen verdacht veel op drinken lijkt) is het tijd voor een dutje, heerlijk ingepakt zodat Roos lekker warm blijft. Ook nieuw in het fotoassortiment is Myrthe. Myrthe is onze kraamhulp en probeert ons deze eerste week wegwijs te maken in het land der baby’s. Dat dat haar uitstekend af gaat kunt u uit de foto’s niet opmaken, daarom vertel ik het maar. Oh ja…en als je nog twijfelt aan de rode kleur van de haartjes, zie hier het bewijs!




Tja, wat doe je als ‘the new chick in town’ op zo’n dag. Je weegt jezelf om te kijken of het lactosedieet een beetje aanslaat, je neemt een uitgebreid bad, je laat je heerlijk afdrogen en verzorgen en na een hapje en een drankje ga voldaan je armen over elkaar heenvouwen en bij mama lekker je oogjes toe en je snaveltje dicht doen om vervolgens heerlijk in slaap te vallen.


